Bultrugwalvis met kalf

Nadat er een melding was binnengekomen dat er mogelijk een bultrug in de Bonairiaanse wateren zwom zijn we op zoek gegaan. De melding was niet duidelijk. Mogelijk een bultrug maar meer dan dat was niet bekend. Het hele team stond direct paraat en on high alert. We gingen snel op zoek verspreid over het eiland en toen kwam er een telefoontje. De walvis zou in het Zuiden zijn gespot. Snel erop af en turend langs de Zuidkust trof teamlid Sijbrand ze als eerste aan. De blows waren duidelijk te zien en vanaf de kant werd al duidelijk dat het om een moeder met kalf ging.

Adrenaline rush
De drone werd erop afgestuurd. Een lichtgewicht, kleine drone die weinig verstorend geluid maakt. Opperste concentratie bij de bestuurder van de drone, bibberde handen. Geschreeuwde instructies van de anderen. ‘Naar voren, nee je zit te ver naar achteren, naar links, ja nu recht vooruit”. Alarmsignalen van de drone, low battery, return home. Een schreeuw van Sijbrand. ‘Ik zie ze’ de alarmsignalen werden weggeduwd, het knopje record werd ingeduwd. Een gespannen stilte en opnieuw de alarmsignalen, met het zweet in onze handen volgden onze ogen de drone die moeizaam terugvloog richting de kant. Een zucht van opluchting. Gelukt! En dit is het resultaat. Een moeder met kalf aan het rusten in de warme wateren van Bonaire.

Rust en ruimte bieden
Nadat de beelden waren veilig gesteld is er contact gezocht met Stinapa om af te spreken welke maatregelen er getroffen konden worden om de dieren zoveel mogelijk rust te geven. We zijn gebleven tot de zon onder ging. De volgende dag om 5 uur uit de veren en weer op pad. De walvissen hadden de Westkust verlaten en bewogen zich voort aan de ruwere Oostkust met minder bootverkeer. Het high alert kon eraf.

Uitzonderlijk maar mogelijk
Bultruggen uit de noordelijke Atlantische populatie leggen jaarlijks enorme afstanden af. In de zomer voeden ze zich in koude, voedselrijke wateren rond onder meer Canada en IJsland. Tegen het einde van het jaar trekken ze naar de warme wateren van het Caribisch gebied om te paren en te kalven. De bekendste kraamgebieden liggen rond de Dominicaanse Republiek, maar het leefgebied strekt zich uit over een veel groter deel van de regio.

Bonaire ligt aan de rand van dit gebied. Dat betekent dat bultruggen hier slechts sporadisch worden gezien, meestal tijdens hun trek. Vooral moederdieren met een jong kalf kunnen afwijken van de gebruikelijke routes. Zij zwemmen langzamer, blijven vaker in rustiger en relatief ondiep water en kiezen soms alternatieve doorgangen buiten de drukste walvisgebieden.

Hoewel een ontmoeting met een bultrug rond Bonaire dus zeldzaam blijft, is het geen toeval. Het eiland ligt net binnen het grotere migratiegebied van deze indrukwekkende zeezoogdieren – en af en toe levert dat een bijzonder moment op voor wie op het juiste moment op de juiste plek is.